Biret kapłański — historia i zasady noszenia
Wstęp
Biret (z łac. birretum) to tradycyjne, sztywne nakrycie głowy noszone przez duchownych katolickich. Ma kształt czworokątny, z usztywnionymi rogami i pomponem na górze. Choć współcześnie używany rzadziej niż dawniej, wciąż stanowi element stroju chórowego kapłanów.
Historia
Biret wywodzi się z XIII-wiecznego nakrycia głowy noszonego przez średniowiecznych uczonych i sędziów. W XV wieku został przyjęty przez duchowieństwo katolickie i wkrótce stał się standardowym nakryciem głowy kapłanów. Sobór Trydencki (XVI wiek) potwierdził jego używanie w liturgii.
Symbolika
Biret symbolizuje godność kapłańską i władzę nauczania. Jego cztery rogi (lub trzy, w zależności od wersji) nawiązują do czterech Ewangelii (lub Trójcy Świętej). Pompon na górze symbolizuje doskonałość i dążenie do świętości.
Zasady noszenia
- Podczas mszy – kapłan zdejmuje biret przed ołtarzem i zakłada po zakończeniu
- Podczas procesji – kapłan może nosić biret
- Podczas nabożeństw pozamszalnych – biret jest noszony
- Kapłan nie nosi biretu podczas konsekracji i Komunii Świętej
Zobacz nasze kapy liturgiczne.
Zobacz też: welony liturgiczne – kompleksowy przewodnik.
Najczęściej zadawane pytania
Czy biret jest obowiązkowy?
Współcześnie nie – noszenie biretu jest opcjonalne. W większości parafii kapłani nie używają biretu na co dzień.
Jaka jest różnica między biretem kapłańskim a biskupim?
Biret biskupi jest fioletowy (kapłański – czarny) i ma zielony pompon. Biret kardynalski – czerwony.