Ewolucja ornatu — jak zmienial sie na przestrzeni wiekow?

Wstep

Ornat na przestrzeni wiekow przeszedl znaczaca ewolucje – od workowatej casuli, przez dzwonowaty ornat gotycki, po dopasowany rzymski i kompromisowy semi-gotycki.

Casula (IV-VII w.)

Pierwotna forma ornatu – workowaty plascz z otworem na glowe. Wykonany z cienkiego materialu. Noszony przez wszystkich chrzescijan. Z czasem zarezerwowany dla kaplanow.

Ornat gotycki (sredniowiecze)

Dzwonowaty, obszerny, z duza iloscia materialu. Hafty na przedzie i plecach. Najlepiej oddaje pierwotna forme casuli. Wrocil do lask po Soborze Watykanskim II.

Ornat rzymski (XVII-XX w.)

Wyciete boki dla latwiejszego poruszania. Dopasowany, usztywniona stójka. Dominowal przez wieki. Krytykowany za odejscie od pierwotnej formy.

Ornat semi-gotycki (XX-XXI w.)

Kompromis miedzy gotyckim a rzymskim. Obszerny przod i tyl, lekkie wyciecia. Najpopularniejszy wspolczesny kroj. L aczy tradycyjny wyglad z wygoda.

Zobacz nasze szaty liturgiczne.

Polecamy: teologia szat liturgicznych.

Najczesciej zadawane pytania

Ktory kroj ornatu jest najstarszy?

Gotycki – jego pierwowzorem jest casula z IV wieku.

Dlaczego ornat rzymski ma wyciete boki?

Dla wygody kaplana – podczas podnoszenia rąk, blogoslawienstw, okadzenia.